Poetyka „oniryzmu” nadrealistycznego „filmu” “Ljuskari na prsima” (1930) autorstwa Aleksandra Vučo

Streszczenie w języku polskim

Tekst Aleksandra Vučo “Ljuskari na prsima. Film” (“Łuskowce na piersiach. Film”) został opublikowany w 1930 roku w surrealistycznym almanachu “Nemoguće” (“Niemożliwe”) i towarzyszy mu trzynaście niepodpisanych czarno-białych rysunków, których autorstwo Miodrag B. Protić przypisał Markowi Risticiowi. W opracowaniu zwrócono uwagę na współczesne, odmienne interpretacje tekstu Vučy obecne w studiach Milanki Todić, Radovana Vučkovicia oraz Božidara Zečevicia. Autorzy piszący o tym surrealistycznym filmie serbskich twórców podkreślają „brak logicznego toku narracji”, „alogiczność i dyskontynuację” oraz „imitację snu”. W tekście poszukuje się odpowiedzi na pytania dotyczące natury snu w “Ljuskari na prsima”, momentu, w którym sen się rozpoczyna i kończy, a także wzajemnej relacji pomiędzy snem obecnym w tekście Vučy a rysunkami-kolażami Risticia. Odpowiedź Vučy na temat snu z ankiety „Szczęki dialektyki”, opublikowanej w almanachu Nemoguće, jak również oniryczne fragmenty jego powieści “Koren vida” (“Korzeń widzenia”, 1928), przywołane zostają w celu podkreślenia znaczenia snu w wcześniejszych tekstach tego autora. Analiza obejmuje obrazy, postacie i motywy “Ljuskari na prsima” oraz ich przeobrażenia, poszukując podstaw interpretacyjnych w psychoanalizie, poetyce surrealistycznej imitacji snu oraz w zastosowaniu „ostranienia” i groteski.

Tytuł oryginalny w języku serbskim: "Поетика ониризма надреалистичког 'филма' "Љускари на прсима" (1930) Александра Вуча."