Email this article Towards Green Glottodidactics: From Theory to Practice
Abstract
The article focuses on green glottodidactics – a new approach in foreign language education that integrates linguistic development with the cultivation of ecological awareness, empathy, and responsibility toward the natural world. In the face of the climate crisis, language education should serve as a space for reflection on human-nature relations and for fostering environmental consciousness among learners. The paper consists of two parts: the first outlines the theoretical foundations and aims of green glottodidactics, highlighting its connections with ecolinguistics, ecopedagogy, and education for sustainable development; the second presents an analysis of selected English language textbooks in terms of how they represent ecological issues and their potential to promote empathy and pro-environmental attitudes toward the non-human world.
Keywords
Full Text:
PDF (Język Polski)References
Abram, D. (2010). Becoming Animal: An Earthly Cosmology. New York: Pantheon Books.
Barcz, A. (2016). Realizm ekologiczny. Od ekokrytyki do zookrytyki w literaturze polskiej. Katowice: Wydawnictwo UŚ.
Bińczyk, E. (2018). Epoka człowieka. Retoryka i marazm antropocenu. Warszawa: PWN.
Boström, M. (2018). Conditions for Transformative Learning for Sustainable Development: A Theoretical Approach. Environmental Education Research, 24(5), 683–696.
Buell, L. (1995). The Environmental Imagination: Thoreau, Nature Writing, and the Formation of American Culture. Cambridge: Harvard University Press.
Byram, M. (2010). Intercultural Competence and Foreign Language Teaching. Studies in Second Language Learning and Teaching, 1(2), 239–254.
Davenport, T.H. (1997). Information Ecology: Mastering the Information and Knowledge Environment. New York: Oxford University Press. DOI: 10.1093/oso/9780195111682.001.0001.
Domańska, E. (2013). Humanistyka ekologiczna. Teksty Drugie, (1–2), 12–32.
Fiedorczuk, J. (2015). Cyborg w ogrodzie. Wprowadzenie do ekokrytyki. Gdańsk: Wydawnictwo Naukowe Katedra.
Fill, A., Mühlhäusler, P. (2001). The Ecolinguistics Reader: Language, Ecology and Environment. London: Continuum.
Gadotti, M. (2008). Education for Sustainability: A Critical Contribution to the Decade of Education for Sustainable Development. Cardiff: Green Books.
Gębal, P.E. (2021). Dydaktyka języków obcych. Wprowadzenie. Warszawa: PWN.
Gęsina, T. (2023). Literacki spacer po Katowicach. Reportaż Anny Malinowskiej pt. „Od Katowic idzie słońce” w glottodydaktyce. Postscriptum Polonistyczne, 32(2), 1–18. DOI: 10.31261/PS_P.2023.32.04.
Hanley, N. (2021). The Contribution of Empathy-Based Pedagogy in Global Citizen Education: Kazakhstani Context. International Journal of Development Education and Global Learning, 13(2), 79–93. DOI: 10.14324/IJDEGL.13.2.02.
Jordan, C., Chawla, L. (2019). A Coordinated Research Agenda for Nature-Based Learning. Frontiers in Psychology, 10. DOI: 10.3389/fpsyg.2019.00766.
Kay, S., Jones, V., Berlis, M., Jones, H., Brayshaw, D., Russell, D. (2021). Focus 5. Warszawa: Pearson.
Kronenberg, A. (2014). Geopoetyka – związki literatury i środowiska. Łódź: Wydawnictwo UŁ.
Lansford, L., Górniak, R., Pokrzewiński, Z., Polit, B. (2021). My Perspectives 2. Warszawa: Nowa Era, National Geographic Learning.
Latoch-Zielińska, M. (2023). Przygotowanie przyszłych polonistów do wyzwań edukacji ekologicznej. Postscriptum Polonistyczne, 31(1), 1–17. DOI: 10.31261/PS_P.2023.31.12.
Morin, E. (2001). Seven Complex Lessons in Education for the Future. Paris: UNESCO Publishing.
Naess, A. (1989). Ecology, Community and Lifestyle: Outline of an Ecosophy. Cambridge: Cambridge University Press.
Nowakowska, M.M. (2024). „Z ekologią na ty” w wybranych podręcznikach do nauki języka polskiego jako obcego. Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców, 31, 315–324. DOI: 10.18778/0860-6587.31.19.
Nystrand, M. (1997). Opening Dialogue: Understanding the Dynamics of Language and Learning in the English Classroom. New York: Teachers College Press.
Ochwat, M. (2020). Katastrofa klimatyczna non-fiction. Kultura Współczesna, (2), 204–219.
Ochwat, M. (2025). Więcej-niż-tylko-ludzkie lekcje języka polskiego. Edukacja polonistyczna w czasach kryzysu klimatycznego. Katowice: Wydawnictwo UŚ. DOI: 10.31261/PN.4222.
OECD (2018). Preparing Our Youth for an Inclusive and Sustainable World: The OECD PISA Global Competence Framework. Paris: OECD Publishing.
Olchowa, G. (2021). Edukacja klimatyczna w podręcznikach do nauczania języka polskiego jako obcego dla poziomu A2. Postscriptum Polonistyczne, 28(2), 1–12. DOI: 10.31261/PS_P.2021.28.03.
Oziewicz, M., Szumańska, J., Zając, J. (2025). Edukacja jutra a kompetencja klimatyczna: co nauczyciele mogą zrobić, aby przyspieszyć transformację w kierunku cywilizacji ekologicznej? Marek Oziewicz w wywiadzie z Justyną Szumańską i Justyną Zając. W: W. Świtała, J. Zając, J. Szumańska, A. Maciejewska, D. Michułka (red.), Zwrot ekologiczny w edukacji i kulturze. Nowa wrażliwość młodego pokolenia (s. 24–34). Wrocław: Wydawnictwo UWr.
Prins, J., Gaikhorst, L., Hovinga, D. (2025). Nature as a Co-Teacher in Early Childhood Language Education. Early Childhood Education Journal, 54, 661–674. DOI: 10.1007/s10643-025-01854-6.
Roberts, R., Hastings, B., Edwards, L., Brayshaw, D., McKinla, S. (2019). High Note 1. Harlow: Pearson Education Ltd.
Róg, T. (2018). Glottodydaktyczne obszary badań nad kompetencją międzykulturową. Kraków: Wydawnictwo Naukowe UP.
Steciąg, M. (2014). Glottodydaktyka w ujęciu ekolingwistycznym. Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców, 21, 51–62. DOI: 10.18778/0860-6587.21.05.
Sterling, S. (2001). Sustainable Education: Re-Visioning Learning and Change. Dartington: Green Books.
Stibbe, A. (2015). Ecolinguistics: Language, Ecology, and the Stories We Live By. London: Routledge. DOI: 10.4324/9781315718071.
Styring, J., Tims, N., Giżyńska, D., Nicholls, K. (2023). Face It 1. Cambridge: Cambridge University Press & Assessment.
Sujacka-Zając, J. (2020). Czy jesteśmy gotowi na ekoglottodydaktykę w polskim kontekście edukacyjnym? Neofilolog, (1), 11–26. DOI: 10.14746/n.2020.55.1.2.
Śliwierska, B. (2008). Ekopedagogika. Wychowanie do zrównoważonego rozwoju. Łódź: Wydawnictwo WSHE.
Tabaszewska, J. (2022). Humanistyka służebna. Negocjowanie pola i budowanie autonomii w dobie kryzysu. Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN.
Tambor, A. (2023). Ekoglottodydaktyka polonistyczna – potrzeba i prawo XXI wieku. Postscriptum Polonistyczne, 31(1), 1–15. DOI: 10.31261/PS_P.2023.31.14.
Ubertowska, A. (2020). Historie biotyczne. Pomiędzy estetyką a geotraumą. Warszawa: IBL PAN.
UNESCO (2017). Education for Sustainable Development Goals: Learning Objectives. Paris: UNESCO Publishing.
UNESCO (2020). Education for Sustainable Development: A Roadmap. Paris: UNESCO Publishing.
Żydek-Bednarczuk, U. (2015). Spotkanie kultur. Komunikacja i edukacja międzykulturowa w glottodydaktyce. Kraków: Universitas.
DOI: http://dx.doi.org/10.17951/en.2026.11.149-163
Date of publication: 2026-10-22 09:21:37
Date of submission: 2025-11-13 18:57:39
Statistics
Indicators
Refbacks
- There are currently no refbacks.
Copyright (c) 2026 Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio N – Educatio Nova
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.